Nowy Jork, zanim stał się jednym z najważniejszych miast świata, miał długą i burzliwą historię.
Pierwsi mieszkańcy tych terenów to Indianie z plemienia Delawarów. W 1524 roku dotarł tu włoski żeglarz Giovanni da Verrazzano, działający na zlecenie Francji, i nazwał te ziemie Nowe Angoulême.
Prawdziwa kolonizacja rozpoczęła się w 1609 roku, kiedy angielski żeglarz Henry Hudson badał region dla Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej w poszukiwaniu nowej drogi do Indii. W 1614 roku Holendrzy założyli osadę handlową Nowy Amsterdam na południowym krańcu Manhattanu, skupiającą się na handlu futrami bobrów. Peter Minuit w 1626 roku wykupił wyspę Manhattan od Delawarów za dobra warte 60 guldenów holenderskich (dziś około 1000 dolarów).
W 1664 roku, podczas II wojny angielsko-holenderskiej, Holendrzy wymienili Nowy Amsterdam na wyspę Run w Azji, bogatą w gałkę muszkatołową. Anglicy przejęli miasto i nazwali je Nowym Jorkiem na cześć księcia Yorku – przyszłego króla Jakuba II.
Od tamtej pory Nowy Jork rozwijał się pod brytyjskimi rządami, aż w 1776 roku stał się częścią niepodległych Stanów Zjednoczonych.