20 stycznia 1942 – Tadeusz Kaube zgilotynowany w niemieckim więzieniu w Poznaniu

Tadeusz Kaube

Tadeusz Kaube – jeden z najmłodszych dowódców polskiego podziemia, założyciel i przywódca pomorskiej organizacji konspiracyjnej Rota.

Miał zaledwie 20 lat. Studiował budownictwo, był harcerzem i ochotnikiem Przysposobienia Wojskowego. We wrześniu 1939 roku walczył w obronie Grudziądza. Później przeszedł szlak odwrotu, bitwę nad Bzurą i kapitulację Warszawy, po czym wrócił na Pomorze.

Już w grudniu 1939 roku – w samym środku niemieckiego terroru – stworzył jedną z pierwszych organizacji konspiracyjnych na Pomorzu, „Rota”. Skupiała ona głównie młodzież szkolną. Kaube stanął na jej czele, organizował struktury, werbował ludzi, planował wydawanie podziemnej prasy i nasłuch radiowy.

Został zdradzony przez konfidenta gestapo.
Aresztowany 1 czerwca 1940 roku, brutalnie torturowany, nie wydał współpracowników. Po pokazowym procesie niemiecki sąd wojenny skazał go na śmierć.

Wyrok wykonano 20 stycznia 1942 roku.

Przewijanie do góry