Antoni Zębik Od młodości pasjonował się radiem i krótkofalarstwem. We wrześniu 1939 roku, wbrew rozkazom, uratował część wojskowego sprzętu łączności, przeczuwając, że jeszcze się przyda. W konspiracji, jako „Biegły”, konstruował radiostacje dla AK i szkolił telegrafistów. Kulminacją jego pracy była radiostacja „Błyskawica” – unikatowe urządzenie, które podczas Powstania Warszawskiego nadawało komunikaty do kraju i na świat, informując o walce, stratach i sytuacji w mieście.
„Błyskawica” pracowała od 8 sierpnia do 4 października 1944 roku, wielokrotnie zmieniając lokalizację, by uniknąć namierzenia. Po kapitulacji została zniszczona, a Zębik trafił w ręce Gestapo. Przeszedł brutalne śledztwa i kilka obozów koncentracyjnych, ale nikogo nie wydał.
Po wojnie – zamiast wdzięczności – spotkały go represje ze strony władz komunistycznych. Mimo to do końca życia pozostał wierny radiotechnice. Po latach odtworzył „Błyskawicę” z oryginalnych podzespołów, a urządzenie trafiło do Muzeum Powstania Warszawskiego.