Nikifor Maruszeczko był jednym z najgroźniejszych przestępców II Rzeczypospolitej. Seryjny morderca, bandyta, człowiek, którego nazwisko w latach 30. budziło realny strach.
Urodzony na Podkarpaciu, wychowany w skrajnej biedzie, od dziecka wchodził w konflikt z prawem. Już jako nastolatek trafił do poprawczaka, a w dorosłym życiu stał się brutalnym przestępcą działającym głównie na tle rabunkowym. Na początku lat 30. grasował na Górnym Śląsku i w dużych miastach, wielokrotnie wymykając się policyjnym obławom. Ukrywał się nawet w Berlinie.
Przełom nastąpił 8 stycznia 1938 roku. Pijany Maruszeczko wszczął awanturę w restauracji hotelu „Pod Orłem” w Białej Krakowskiej. Został rozpoznany przez klientów – jego wizerunki publikowano w gazetach – i ujęty podczas próby ucieczki.
Od jesieni 1937 roku zamordował cztery osoby, w tym dwóch policjantów. Choć odpowiadał przed sądem tylko za część zbrodni, wyrok był jednoznaczny: kara śmierci przez powieszenie. Egzekucję wykonano 8 sierpnia 1938 roku.