21 stycznia 1953 roku w Krakowie rozpoczął się pokazowy proces księży kurii krakowskiej. Oskarżono czterech duchownych i trzy osoby świeckie o rzekome szpiegostwo na rzecz USA i działania przeciwko Polsce Ludowej.
Proces był elementem szerszej kampanii mającej na celu ukazanie Kościoła jako „agentury Watykanu” oraz kompromitację środowisk emigracyjnych. Aresztowania poprzedziły brutalne śledztwa, wymuszanie zeznań oraz konfiskata dóbr Kurii, w tym dzieł sztuki, walut obcych i dokumentów związanych z Katyniem.
27 stycznia 1953 roku ogłoszono drakońskie wyroki:
Kara śmierci: Edward Chachlica, Michał Kowalik, ks. Józef Lelito (zamienione na dożywocie).
Księża Franciszek Szymonek, Wit Brzycki, Jan Pochopień oraz Stefania Rospond otrzymali kary od 6 lat do dożywotniego więzienia.
Szczególnym dramatem była sprawa ks. Józefa Fudalego, który w wyniku tortur był tak zmaltretowany, że nie nadawał się do procesu pokazowego. W osobnym procesie skazano go na 13 lat więzienia. Zmarł w 1955 r. po operacji w więziennym szpitalu
Proces był jednym z wielu przykładów represji PRL wobec Kościoła, który w latach 50. stał się celem brutalnych ataków reżimu. Celem było zniszczenie niezależności Kościoła i zastraszenie wiernych.